Në një reflektim të rrallë dhe personal për marrëdhëniet, sipërmarrësi Arbër Çepani ka ndarë mendimet e tij për dashurinë, duke folur hapur për ndikimin që një partner mund të ketë në jetën e një njeriu. I ftuar në Toptani Podcast, të moderuar nga Ilda Lumani, ai ndau disa prej përvojave dhe bindjeve të tij për jetën, lidhjet romantike dhe mënyrën se si ndryshojnë prioritetet me kalimin e viteve.
Në fillim të bisedës, Çepani theksoi se dashuria nuk është domosdoshmërisht mungesë vetmie, pasi sipas tij njeriu mund të ndihet i plotësuar edhe nga familja dhe njerëzit e afërt. Ai u shpreh: “Unë mendoj që asnjëherë nuk kam qenë vetëm në jetën time, sepse gjithmonë në një mënyrë apo tjetër jam i rrethuar nga dashuria e njerëzve të mi”.
Duke folur për marrëdhëniet romantike, ai theksoi se partneri që zgjedh mund të ndikojë thellësisht në drejtimin që merr jeta. Në këtë kontekst, Çepani paralajmëroi edhe për anën e errët që mund të ketë dashuria kur nuk është e shëndetshme, duke thënë:
“Në dashurinë standarte, aty fillojnë dhe i erren sytë njeriut, në këtë pikë duhet të jemi shumë të kujdesshëm me kë kemi marrëdhënie dhe dashuria sepse unë e them gjithmonë më të gjithë sektorët e tjerë, bashkësitë e tjera ti e ke më pak kollaj, ndërsa me atë që ti zgjedh të kesh në krah, ai të ka në dorë të të fusi në vorbullën që ti se kupton që je aty. Pra mund të jetë njeriu më i mirë në botë dhe ty të të bëjë shumë më të mirë nga ç’ishe, por mund të jetë dhe e kundërta që të të fusë në një gropë të zezë dhe me e keqja është që kur futesh në atë gropën e zezë dhe më e keqja është kur futesh në këtë gropën e zezë nuk e merr vesh që je në këtë gropën e zezë”.
Në mbyllje të bisedës, sipërmarrësi shtoi se me kalimin e viteve njeriu fillon të kërkojë diçka më të thellë se pasioni apo entuziazmi fillestar, një lloj qetësie të brendshme. Siç e përshkroi ai vetë:
“Sa më shumë rritesh, aq më shumë ajo që kërkon është një lloj qetësie shpirtërore. Nëse martesa me dikë është një bashkësi që të jep qetësi deri sa vdekja të të ndajë, atëherë mirë se të vijë. Por nëse martesa cenon pikërisht këtë qetësi, atëherë larg qoftë”.
