‘Shefja’ e botimeve “Dudaj”, thotë se këto ditë shqiptarët janë shumë më afër librit. Në një intervistë për “revistawho.com”, zonja Arlina Dudaj na tregon problematikat që ka hasur sivjet në Panairin e Librit. Sipas saj, nuk mjafton vetëm të shesësh nëpër stenda, në panair duhet bërë shumë më tepër. Arlinda nuk harron të na bëjë edhe një listë me librat që duhet të lexojmë, dhe që kemi kohë deri nesër për t’i shtënë në dorë, pasi e diela shënon edhe ditën e fundit të këtij eventi të rëndësishëm.
Si duket panairi këtë vit? Të mirat dhe problemet e tij?
Panairi është gjithmonë një ngjarje për leximin dhe librat, ai përherë mbledh lexues. Për këtë arsye është përherë një gjë e mirë dhe shumë e vlefshme. Ajo që më ka shqetësuar dhe më shqetëson përherë është fakti se aty brenda nuk ndodh diçka tjetër përveç shitjes nëpër stenda. Nuk ka autorë të ftuar, nuk investohet për shkëmbimin ndërkulturor, nuk flitet për librin dhe se si mund të ftojmë sa më shumë njerëz, sidomos të rinj të librit.
Cilat janë librat që duhet të blejmë?
Kur flasim për librat që duhet të blejmë, pa dashur të kufizoj shijet e lexuesit pasi ato janë të shumëllojshme, duhet të jenë dy gjëra të rëndësishme që duhet të luajnë rol: autori dhe përkthimi. Po ashtu edhe emri i shtëpisë botuese luan një rol, pra një shtëpi botuese që i kuron librat, me redaktime e korrektime të kujdesshme është një faktor që e shtyn njeriun të blejë botimet e saj. Duke folur personalisht tani, ne kemi sjellë libra shumë të bukur në këtë panair, ose le të themi më mirë keto 6 muajt e fundit. Për të përmendur disa: “E vërteta mbi çeshtjen Herri Kjubert”, “Fëmijët e mesnatës”, “E shtrenjta jetë” nga nobelistja Alice Munro, “Njëqindvjeçari që u hodh nga dritarja dhe u zhduk” nga Jonas Jonasson, “Gurskalitësi” nga Camilla Lackberg, “Dërgomë shumë jetë” nga Paolo di Paolo, vazhdimi i historisë së Leos dhe Emit – “Dallga e shtatë”, “Si të jesh parisiane kudo që jeton”, etj.
A ekzistojnë në Shqipëri bestseller-at?
Bestseller domethënë një libër që shitet shumë, duke u bazuar në numrin e popullsisë dhe sigurisht që ka dhe në Shqipëri. Stieg Larsson është një bestseller, Roberto Saviano, Dan Brown, Rudina Xhunga është një bestseller.
A shitet më shumë letërsi shqiptare apo e huaj?
Kam ndjesinë që shitet më shumë letërsi e huaj, po ky s’është një fenomen shqiptar, ndaj s’ka pse frustrohet askush. Letërsia shqiptare ka nevojë të përkrahet sigurisht, po ajo ka vendin e saj. Nuk më pëlqen kjo xhelozi pak provinciale e të trajtuarit si armiq ose kundërshtarë të njëra-tjetrës.
A është e vërtetë që shqiptarët blejnë libra më së shumti gjatë panairit?
Është e vërtetë që blejnë shumë libra në panair, ky mbase është dhe defekt i distribucionit dhe librarive të pakta që ekzistojnë, ose dhe që nuk e shfaqin ose trajtojnë librin me respektin që meriton, s’është dhe shumë faji tyre, pasi është i gjithë fushës sonë që ka shumë probleme ekonomike. Ndaj lexuesi zgjedh këtë moment për të blerë libra, të cilët i sheh të gjitha bashkë. Është shumë bukur.
Ç’mendoni për librin elektronik?
S’kam ndonjë mendim të veçantë. Është mirë të ekzistojë si alternativë, përherë mbetet një libër, megjithëse nuk mendoj që do ta zëvendësojë ndonjëherë librin në letër. Edhe shifrat në rënie në gjithë botën me mbi 15 për qind e tregojnë këtë. Por mendoj që në Shqipëri nuk është ky problemi. Problemi është se si ta çojmë lexuesin te libri, se ç’forme ka ai nuk ka rëndësi.
