Në një shtëpi ku forca shpesh maskohet me strategji dhe emocionet lexohen si dobësi, Miri vendosi të thyejë heshtjen me lot në sy. I njohur për qëndrimin e përmbajtur, ai u shfaq i lëkundur gjatë një bisede me Alesion, duke artikuluar për herë të parë motivin e vërtetë që e mban në lojë:
“I kemi hyrë kësaj gjëje… Do ta çojmë deri në fund, sa të kemi takat. Të dorëzohemi para këtyre?” tha ai, me një vendosmëri që tejkalonte spektaklin dhe prekte thelbin e karakterit.
Por ishte fjalia e dytë ajo që ndryshoi gjithçka:
“Po ta them vetëm ty që kam një arsye shumë të fortë pse po rri këtu. Kjo arsye më lindi këtu, nuk e kisha në fillim, por lindi gjatë qëndrimit këtu.” Një rrëfim me peshë, që la të hapur çdo interpretim. Një arsye personale? Një betejë e brendshme? Apo një mision që shkon përtej çmimit të madh?
Në një edicion të mbushur me aludime për raportin e tij me Selinën, të cilat ai i ka hedhur poshtë duke theksuar se “nuk ka ndjenja romantike” dhe se e sheh vetëm si bashkëbanore, deklarata e fundit e zhvendos fokusin nga dinamika sentimentale tek forca e brendshme. Qëndrimi i tij nuk duket më thjesht një lojë për fitore, por një sfidë për të provuar durimin, integritetin dhe kufijtë e vetes.
