Në një foto që flet më shumë se çdo deklaratë, dy duar të shtrënguara pranë njëra-tjetrës bëhen simbol i një beteje të vështirë, por edhe i një shprese që nuk dorëzohet. Postimi i fundit i Beatrix Ramosaj nuk është thjesht një përditësim personal: është një moment i ndarë me publikun, një hap i radhës në rrugën drejt shërimit, i treguar me ndjeshmëri dhe dinjitet.
“Nuk jam aty për të ta mbajtur dorën tani por po të mbaj me gjithë zemrën time, mami ❤️çdo frymëmarrje, çdo minutë.”, shkruan në postimin e saj këngëtarja.
“Një tjetër hap i madh u bë sot. Jam kaq krenare për forcën tënde, mami 💗 Çdo ditë një hap më afër.. 🙏🏻” vazhdon më tej ajo në dedikimin për nënën e saj, Antigonën!
Gjesti intim, i kapur në heshtje, pasqyron forcën e lidhjes nënë e bijë dhe një përparim të vogël, por domethënës, në procesin e kurimit. Një hap më afër dritës, një ditë më shumë me besim. Në sfond qëndron historia që preku mijëra ndjekës disa javë më parë, kur Antigona Ramosaj ndau publikisht diagnozën e saj me kancer, duke zgjedhur transparencën si formë ndërgjegjësimi dhe force.
Në atë rrëfim, Antigona foli hapur për betejën shëndetësore dhe për mbështetjen e palëkundur që ka pasur pranë: Beatrix dhe Alban Ramosaj, dy fëmijë që u shndërruan në shtyllën emocionale të kësaj lufte. Dashuria familjare, e shfaqur pa filtra, u kthye në një mesazh shprese për shumë gra dhe familje që përballen me të njëjtën sfidë.
Sot, përmes një imazhi të thjeshtë, por të fuqishëm, Beatrix zgjedh të flasë sërish, jo me fjalë të mëdha, por me ndjesi. Është një kujtesë e qetë se shërimi nuk është vetëm mjekësi, por edhe prani, durim dhe besim. Dhe se, edhe në momentet më të errëta, një dorë e shtrënguar fort mund të jetë drita që të udhëheq përpara.
