Artisti i madh Sherif Merdani mbylli sytë përgjithmonë një ditë më parë në moshën 81-vjeçare pas betejës me një sëmundje e rëndë. Djali i artistit, Gerard Merdani në një intervistë për Abc Neës tha se babai i tij iku i lumtur nga kjo botë dhe se ndjeu kurrë diferencën e moshës me të. Nëpërmjet të birit mësuam edhe detaje të jetës së këngëtarit, si e rindërtoi jetën pas daljes nga burgu dhe si nisi gjithçka nga zero pas kësaj ndërprerje kaq të gjatë.
“Ka qenë shumë i lumtur. Besonte shumë në Zot dhe Zoti i dha mundësi të shikonte disa vite të lumtura. Unë besoj që jam ndër moshatarët e mi që di më shumë për periudhën e komunizmit. E vuante, nuk ia falte dot sistemit atë që i kishin bërë. Por jetonte sikur jetën ia kishte borxh. Mund të ta përkufizoj me një fjali. S’do kisha zgjedhur kurrë baba tjetër. Se kam ndjerë diferencën e madhe të moshës mes nesh. Nuk e ka jetuar jetën si 70-80 vjeçar. Ato vite ia kishin borxh, ishte vital, me dashuri, respekt për jetën. Babai më ka mësuar të mos hakmerrem, t’i dua njerëzit, por edhe mos t’i besoj kollaj njerëzve për atë që ka kaluar. Më ka mësuar vlerat e vërteta në jetë, e anës monetare e atë shpirtërore. Jam plot mësime nga babai im. Ai në fillim të daljes nga burgu se mendoi kurrë se jeta do i jepte dhe gati 32 vite jetë. Që do martohej dhe do ta bënte prapë Shqipërinë që të fliste për të dhe që do të arrinte në këtë moshë. Muajt e fundit nuk ishin të lehtë as për të dhe familjen tonë. Kalvari i madh i vuajtjeve që ka kapur, sëmundje e rëndë, mosha bashkë, s’kanë qenë të lehta. Preferojmë që ta mbajmë private. Mendoj se krijimtaria e tij më e bukur ka qenë pas burgut, me perlën me Luan Zhegun “Se kënduam Let it Be’ dhe ‘Sinfonia e nënës” tha Gerardi.
