Nga Ajn
“Sot e shtuna bie mbi kërcënimin e vjetër
Dhe thuhet nga të gjitha buzët kudo
Edhe atje ku dita është ngatërruar me një tjetër
Edhe atje ku dashuria është është zëvendësuar me një tjetër”
Dita 35 e karantinë. E shtuna më e gjatë e 6 javëve. Prej se ndiqet nga një e dielë po aq e gjatë. Prej së premtes e deri të hënën nuk dalim dot, çdo gjë është mbyllur, deri edhe farmacitë. Ç’ironi, të mbyllemi për hir të shëndetit e të mos kemi farmaci. Nejse të hënën nis një farë hapjeje e vendit. Do hapen dyqanet e mishit e peshkut, e sa e sa aktivitete të tjera duke uruar përgjithnjë. Sot ka pasur vetëm 9 raste të reja me një numër në total prej 548 të infektuarish. Pati dhe një të vdekur, që ishte me COVID por nuk vdiq nga COVID.
E ndërsa ne jemi brenda, dielli del e perëndon. Deti shtrihet i qetë, mali ngrihet drejt horizontit, ca pemë bien diku e në vend të tyre ngrihen mure të reja. Askush nuk i sheh këto që ndodhin dhe media që tashmë raporton vetëm për të jashtëzakonshmen i ka lënë mënjanë vogëlsitë e natyrshme që plotësojnë panoramën e jetës në sterë. Sot qe e shtunë si shumë të tjerat e kësaj jave dhe ne s’mundëm ta harronim as sot se qe një e shtunë që nuk mundëm ta shijonim, si të shtunat dikur e si ato në të ardhmen. Nuk qe si gjithë të tjerat, për aq sa asgjë nuk është si më parë deri nuk dimë se kur. Sot dolën gjyshërit e nesër mamatë me fëmijë ndërsa ne të tjerët duhet të presim fundin e lumtur dhe fillimin e një jete të re.
