Gjatë një bisede të sinqertë në “Big Brother VIP Albania”, Stelina ka hapur një kapitull të errët të jetës së saj personale, duke ndarë me publikun një përvojë që e detyroi të ndryshonte rrënjësisht gjithçka.
Ajo tregoi se, për një periudhë, kishte ndjerë se po vëzhgohej në zonën ku jetonte, nga persona që, sipas saj, ishin shqiptarë. Fillimisht, prania e një makine që shfaqej shpesh pranë shtëpisë nuk i dukej alarmante, por me kalimin e ditëve situata nisi të merrte tjetër kuptim.
Stelina rrëfeu se filloi të ndjente frikë reale vetëm pasi u paralajmërua nga dikush i njohur se po ishte “në shënjestër”. Ajo u shpreh se njerëzit që e ndiqnin kishin krijuar dyshime të pabazuara për jetën dhe aktivitetet e saj, duke interpretuar gabimisht edhe punën e saj me veshje.
Momenti më i rëndë erdhi kur, pas një daljeje për blerje, u kthye në shtëpi dhe e gjeti të dhunuar. Kjo ngjarje, sipas saj, ishte pika që e shtyu të marrë një vendim të menjëhershëm: të largohej pa kthim.
Siç e rrëfeu vetë në shtëpinë e BBVIP:
“Më kishin pikasur disa persona që ishin shqiptarë, në atë zonë ku jetoja unë.
Kisha vënë re që më ndiqte një makinë ditët e fundit: ose rrinte e parkuar përpara shtëpisë, ose më priste pak më tutje, në hyrje të lagjes.Unë i kisha vënë re, por s’më kishte shkuar mendja keq, sepse e dija që ishin të lagjes dhe mendoja se rrinin për qejfin e vet. Pak ditë më vonë, më thotë një shqiptar vetëm kaq: “Kujdes”. “Kujdes se të kanë pikasur”.
Në Pizë jetoja unë. I thosha: “Shiko se s’kanë pse të më pikasin. Çfarë do më bëjnë, do më marrin rrobat?!”. Ata kishin menduar se unë pjesën e rrobave e përdorja për të kamufluar punë të tjera ilegale.
Dhe një ditë, kur unë isha duke bërë blerjet e mia, kthehem me valixhe, sepse ashtu e bëja, ngaqë kisha frikë; të gjitha paketimet i fusja në valixhe dhe i hiqja kartonat. Kthehem në shtëpi dhe e gjej të thyer dhe të sakatuar.
Dhe unë e preva biletën në momentin e fundit dhe u nisa për në Shqipëri. Ika me idenë që do kthehesha sërish, të gjeja një shtëpi tjetër, por nuk u ktheva më kurrë nga frika.”
