Miniseriali britanik “Adolescence” ka pushtuar kulturën pop, duke u renditur në krye të shfaqjeve më të ndjekura në Netflix dhe duke grumbulluar 24.3 milionë shikime brenda katër ditëve të para pas premierës së tij të enjten e kaluar. Me një kast të talentuar, por relativisht të panjohur, dhe një histori të tensionuar mbi adoleshencën dhe krimin, seriali po bën bujë në të gjithë botën.
Një histori që trondit dhe sfidon shikuesit
“Adolescence” ndjek historinë e Jamie Miller, një 13-vjeçari që arrestohet si i dyshuar për vrasjen e një shoku të klasës. Rolin e tij e luan Owen Cooper, një aktor debutues, ndërsa prindërit e tij interpretohen nga Stephen Graham (njëkohësisht edhe producent ekzekutiv) dhe Christine Tremarco.
Ndryshe nga thrillerët tipikë që bazohen te surprizat e papritura dhe momentet eksplozive, ky serial ndërton tensionin e tij në heshtje dhe në detaje të vogla. Një episod i tërë fokusohet në një bisedë mes Jamie-t dhe një psikologu fëmijësh, në përpjekje për të zbuluar arsyet pas krimit të tij të dyshuar. Episodi 52-minutësh është një provë emocionale për shikuesit, e përshkruar si një ndjenjë e rëndë dhe rraskapitëse, sikur të mbash një objekt të rëndë mbi kokë për një orë.
Seriali është krahasuar me “Baby Reindeer,” një tjetër produksion britanik që u bë hit vitin e kaluar për intensitetin dhe ngarkesën emocionale të tij. Megjithatë, ndryshe nga “Baby Reindeer,” që është një rrëfim i një traume personale, “Adolescence” kërkon nga shikuesit të jenë dëshmitarë të një tragjedie të përbashkët. .
Një paralajmërim për prindërit
Prindërit, në veçanti, mund ta kenë të vështirë ta shikojnë këtë serial. Nëse më parë kishte një mentalitet të përhapur se “kjo nuk do t’i ndodhë kurrë fëmijës tim,” “Adolescence” ngre pikërisht shqetësimin e atyre që mendojnë “kjo mund t’i ndodhë fëmijës tim.”
Makthi i vërtetë i “Adolescence” është se tregon problemet që shpesh anashkalohen – derisa ato të bëhen të pamohueshme.
