Pjatat e shefit Ignazio Vigneri, nuk dallohen me sy të lirë se çfarë produktesh përmbajnë, duhet t’i shijosh për të kuptuar më shumë. Masterchef-i i cili e dashuron Shqipërinë, ka lindur në Gjermani dhe është rritur në Itali. Ai ka punuar për shumë vite në Austri. Aktualisht punon në një nga hotelet me katër yje në Ëengen të Zvicrës, një vend malor ku pushojnë VIP-a nga e gjithë bota. Shumë shpejt do të shpërngulet nga Zvicra për të jetuar përfundimisht në Shqipëri. Dashuria për Shqipërine i lindi krejt natyrshëm dhe me sa duket vështirë t’i largohet. Eksperienca në shtete të ndryshme ka bërë që shef Ignazio të realizojë pjata të veçanta duke përzier shijet italiane, gjermane, austriake, zviceriane… Kjo bën diferencën mes tij dhe shefave të tjerë të kuzhinës. I specializuar në kuzhinën italiane dhe atë internacionale, diplomuar për shërbime hoteleri/restorant, si dhe në shkencat e kulturës së ushqimit, diplomuar në somelieri, shef Ignazio është i kompletuar për të qenë pjesë e kuzhinave më të mëdha në të gjithë botën. Krijimi i recetave të reja, është sfida më e madhe për “Shef-in” dhe koha ka treguar se ky është suksesi i tij i çdo dite.
Çfarë lloj kuzhine realizoni?
Është kuzhinë e përzier mesdhetare, austriake, pak kuzhinë gjermane, pra i gjeni të gjitha shijet në një pjatë. Unë dua t’i jap klientëve të mi shije që s’i kanë provuar kurrë më parë. Janë produktet që realizojne recetat e veçanta. Disa produkte s`mund të gjenden në Itali por janë “made in Zvicra”. Përzierja e duhur realizon pjata të reja e unike. Fakti që kam udhëtuar dhe punuar në shumë vende të Europës, më bën që të realizoj pa frikë receta të reja, me shije dhe aroma nga më të ndryshmet.
Çfarë mund të gjejmë në pjatat tuaja?
Çdo gjë që ndodhet në natyrë e gatuaj. S`kam vështirësi për të krijuar një pjatë edhe me një produkt të vetëm, ose me pak produkte që vështirë të kombinohen. Për shembull, edhe me një lule mund të krijohet një pjatë, edhe me një gjethe krijohet një pjatë. Nëse reaksioni mes dy prokukteve është i saktë pjata është e gatshme për t’u servirur. Rizoton mund ta gatuaj me banane, mund të bëj akullore me domate.
Si lindi dëshira për kuzhinën?
Prindërit e mi kishin një piceri dhe 6 restorante në Gjermani. Kam filluar t’i ndihmoj që në moshën 14-vjeçare. Në atë moshë doja thjesht të isha kuzhinier, por duke u rritur kuptova se mund të mësoja dhe specializohesha për të njohur shumë mirë, jo vetëm kuzhinën por çdo produkt që mund të ekzistojë. Për rreth 6 vite kam studiuar tregun, duke njohur të gjitha produktet dhe duke dalluar vetëm me sy të lirë, cilat nga produktet janë bio dhe cilat jo, cilat janë të freskëta dhe cilat jo. Jam njohës i mirë i mishit, peshkut, perimeve, mjafton një xhiro në treg dhe unë e di se çfarë produkti duhet të bëj pjesë në kuzhinën time. Pasi përfundova këtë kurs dhe u njoha me çdo produkt që ekziston, hyra në kuzhinë ku fillova të krijoja edhe pjatat e mia. Nuk është e lehte të mbash mbi kurriz titullin “Shef Kuzhine”, duhet punë dhe studim çdo ditë.
Çfarë ju pëlqen nga kuzhina shqiptare?
Vetëm qoftet kam provuar deri tani. Ndoshta duhet të provoj ushqime tipike shqiptare. Në fakt e shoh që në Tiranë mungojnë restorante me gatim origjinal shqiptar. Në Tiranë dhe qytetet e tjera që kam udhëtuar, shoh që restorantet shërbejnë vetëm spageti, pizza, antipasta, që janë pjata italiane dhe peshku e mishi, janë të gatuara në të njëjtën mënyrë si në Itali.
Cili është misioni juaj në Shqipëri?
Të afroj konsumatorin më afër produketeve bio. Në një botë ku dëshira e pronarëve për të fituar sa më shumë, po largon cilësinë duke vënë në rrezik shëndetin tonë. Unë mendoj se misioni i çdo kujt që ka lidhje me kuzhinën është të afrojë konsumatorin me prodhimet e shëndetshme, të marra direkt nga toka, pa shumë përpunime. Kështu ruajmë vlerat ushqyese, aromat, shijen dhe freskinë. Këtë dua të bëj unë në Shqipëri!
