“Se kënduam Let It Be”, kënga e jetës është një kolonë zanore e jetës së burgut për këngëtarin e njohur Sherif Merdani, i cili vetëm pas pak ditësh feston 77-vjetorin e lindjes: “Jam i lumtur, jam shumë i lumtur…” – tregon ai dhe ia kupton lehtë emocionin. Jeta e vërtetë i ka nisur shumë vonë, ashtu si shumë vonë i nisi rinia, dashuria, martesa dhe prindërimi. Por nuk ka asnjë pendesë sot… as brengë. Zoti është treguar bujar dhe fisnik pas errësirës, thotë ai.
I ftuar këtë pasdite në “Rudina”, Sherif Merdani ka rrëfyer jetën e vështirë të burgut pas Festivalit të 11-të – dënimi i shumë këngëtarëve e kompozitorëve që dëshironin të këndonin “Let It Be.”
Pas vitit ’89, kur nisi jeta e vërtetë e këngëtarit, filluan të ndodhnin një nga një edhe mrekullitë. Sot, prej më shumë se dy dekadash, ai është i martuar me Rozalbën, njeriun e zgjedhur të jetës, e cila ka qenë mbështetja e madhe e artistit, sidomos pas jetës së vështirë të burgut. Por është bekuar edhe me një djalë, Gerardin, për të cilin ndihet po ashtu shumë krenar, shkruan “Class”.
“Ka një fuqi të Zotit, të cilën e kam besuar gjithmonë. Ndihem i privilegjuar, jam i lumtur që jam sot këtu…” – tregon ai në studion e Rudinës.
Ҫastet, momentet më të bukura dhe historitë e pafundme të jetës, Merdani i kujton me zë të dridhur, por, edhe pse jeton prej 5-vjetësh si pensionist, nuk ka ndër mend që ta lërë këngën. Me të birin, ka nisur edhe një tur në të gjitha qytetet e Shqipërisë për të risjellë për publikun këngët e tij më të mira, por edhe për të qenë më pranë adhuruesve të tij.
Marrëdhënia me Rozalbën dhe njohja me të është po ashtu një histori interesante, e cila lindi me iniciativën e saj. Kujton fillimin e viteve ’90, kur sapo kishte dalë nga burgu: “Pas burgut, më ftojnë në Shkodër për një koncert me estradën, i cili zgjati një javë. Rozalba kishte kurajën dhe më doli para teatrit. E pyeta nëse ishte gjimnaziste, sepse mendova se donte ndonjë autograf. Por ajo m’u kthye: “Jo, unë jam 27 vjeҫ, jamë mësuese matematike… M’u duk shumë e imët për të qenë në atë moshë, por që në fillim ishte joshëse… Kështu nisi, që nga ai moment nuk u ndamë më…”
Edhe pse kanë një diferencë prej 21-vjetësh, Sherifi tregon se jeta me të ka qenë dhe vazhdon të jetë një harmoni e plotë. Jo më kot, gjithҫka ka besuar e ëndërruar, sot është duke e jetuar. Dhe pavarësisht 77-vjetorit që feston pas pak ditësh, beson se do të jetojë të paktën edhe 20 vite të tjera… për rininë e humbur në burg, për jetën që nuk e lanë ta jetonte, por edhe për të gëzuar më shumë vite me familjen dhe, në një ardhme të afërt, pse jo, edhe me nipër e mbesa.
